ଆମ ସୌରମଣ୍ଡଳର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଗ୍ରହକୁ ଦେଖି ହେବ । ଏହି ଗ୍ରହକୁ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ କରିବା ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଠିକ୍ ସମୟ ଆସୁଛି । ମହାକାଶରେ “ପୃଥିବୀ’ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ବୃହସ୍ପତି ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସରଳ ରେଖାରେ ଖୁବ୍ ନିକଟରେ ରହିବେ । ସେତେବେଳେ ଏହି ସମୟରେ ବୃହସ୍ପତି ବର୍ଷର ଅନ୍ୟ ଯେକୌଣସି ସମୟ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ବଡ଼ ଦେଖାଯିବ । ଯାହା ଗୋଟିଏ ମାସ ଧରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାତିରେ ଖାଲି ଆଖିକୁ ଏକ ଚମତ୍କାର ଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିବ ।
ଖାଲି ଆକାଶରେ ବୃହସ୍ପତିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସହଜ । ତାରା ପରି, ବୃହସ୍ପତି ଝିଲ୍ ମିଲ୍ କରେ ନାହିଁ ବରଂ ଏକ ସ୍ଥିର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହଳଦିଆ-ଧଳା ଆଲୋକ ବିନ୍ଦୁ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ । ଏହାକୁ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ ପାଇଁ : ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ପରେ ପୂର୍ବ ଆକାଶ ଆଡକୁ ଦେଖିଲେ । ରାତି ବଢ଼ିବା ସହିତ, ବୃହସ୍ପତି ଉପରୁ ଉପରକୁ ଗତି କରି ମଧ୍ୟରାତ୍ରି ବେଳକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଏହା ଆକାଶର ସବୁଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବସ୍ତୁ ହେବ । ବୃହସ୍ପତିକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ଦୂରବୀକ୍ଷଣର ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ । ତଥାପି, ଏକ ଛୋଟ ଦୂରବୀକ୍ଷଣ ବା ବଡ ବାଇନାକୁଲରରେ ଏହାର ଚାରିଟି ବୃହତ ଚନ୍ଦ୍ର – ଆୟା, ୟୁରୋପା, ଗାନିମିଡ୍ ଏବଂ କାଲିଷ୍ଟୋ, ଯାହା ଗାଲିଲିଆନ୍ ଉପଗ୍ରହ ଭାବରେ ଜଣା ଦେଖାଯାଇପାରିବ । ବୃହସ୍ପତି ପୃଥିବୀ କକ୍ଷପଥ ବାହାରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୭୮ କୋଟି କିଲୋମିଟର ଓ ପୃଥିବୀ ମାତ୍ର ୧୫ କୋଟି କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ବୁଲୁଛି । ଏହି କାରଣରୁ ପୃଥିବୀ ଏବଂ ବୃହସ୍ପତି ମଧ୍ୟରେ ଦୂରତା ସବୁ ସମୟରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ । ଏହାର ସବୁଠାରୁ ଦୂରରେ ବୃହସ୍ପତି ୯୩ କୋଟି କିଲୋମିଟରରୁ ଅଧିକ ଦୂରରେ ରହିପାରେ । ସବୁଠାରୁ ପାଖ ସମୟରେ ଦୂରତା ପ୍ରାୟ ୬୦ କୋଟି କିଲୋମିଟରରୁ ହ୍ରାସ ପାଏ । ବୃହସ୍ପତି ପ୍ରତି ୧୩ ମାସରେ ଥରେ ପୃଥିବୀର ନିକଟତର ହୋଇଥାଏ । ସେହି ସମୟରେ ବୃହସ୍ପତି ରାତି ଆକାଶରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଏ ।